Μηριόνης από την Κρήτη: Ο καλύτερος τοξότης του Τρωικού Πολέμου

Στην Ελληνική μυθολογία ο Μηριόνης ήταν ήρωας από την Κρήτη, γιος του Μόλου, νόθου γιού Δευκαλίωνα, (πατέρα του Ιδομενέα) που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο πρώτος επώνυμος μεγάλος Κρητικός τοξότης.

Γι’ αυτόν μιλάει ο Όμηρος στην «Ιλιάδα» και ο Αρριανός στον «Κυνηγετικό» του. Η Κρήτη ήταν πατρίδα δεινών τοξοτών στα ομηρικά χρόνια. Πήρε μέρος στη μάχη που έγινε για τη σορό του Πατρόκλου και κατόρθωσε να περισώσει το πτώμα του..

Ο Μηριόνης απέδειξε την ικανότητα του στη χρήση του τόξου στους αγώνες που διοργάνωσε ο Αχιλλέας προκειμένου να τιμήσει τον αγαπημένο του φίλο Πάτροκλο, «άθλα επί Πατρόκλω»...

Ανάμεσα στα άλλα αγωνίσματα που έγιναν ήταν και η σκοποβολή με τόξο. Σ' αυτόν τον αγώνα τοξοβολίας πρώτευσε ο Μηριόνης...

Οι αγώνες αυτοί γίνονται μπροστά σε όλο το στρατό, κοντά στον τύμβο του Πατρόκλου. Ο στόχος είναι ένα περιστέρι δεμένο στο κατάρτι ενός καραβιού. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ ζωντανή και οι θεατές ενθουσιάζονται, ενθαρρύνουν και καμαρώνουν τους αθλητές.

Στον αγώνα παίρνουν μέρος ονομαστοί τοξότες της αρχαιότητας όπως ο Τεύκρος, ο Μηριόνης κ.α. Η σειρά των τοξοτών καθορίστηκε με κλήρο. Όλοι παίρνουν έπαθλα ακόμα και οι νικημένοι.

Ως πρώτο έπαθλο, σε αυτόν που θα πετύχει το περιστέρι, ο Αχιλλέας προσφέρει δέκα διπλούς πέλεκεις από σίδερο και γι΄αυτόν που θα πετύχει μόνο το σκοινί δέκα μονούς πέλεκεις από σίδερο.

Πρώτα σημάδευσε ο Τεύκρος που κατάφερε να πετύχει μόνο το σκοινί με αποτέλεσμα να αρχίσει το περιστέρι να πετά ελεύθερο, τότε ο Μηριόνης γρήγορα το σημαδεύει και το πετυχαίνει στον αέρα. Η νίκη του έχει μεγαλύτερη αξία, διότι νίκησε τον Τεύκτρο, που ήλθε δεύτερος, ο οποίος ήταν φημισμένος τοξότης ανάμεσα στους Αχαιούς.

Στην Ιλιάδα, ο Μηριόνης παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη ραψωδία Β, ως φίλος του αρχηγού των Κρητών Ιδομενέα, ενώ στις ραψωδίες Ν και Ψ ο Όμηρος περιγράφει τα κατορθώματά του:

Ο Μηριόνης σκότωσε πολλούς εχθρούς, ανάμεσα στους οποίους οι Φέρεκλος, Αδάμας, Αθάμαντας, Ακάμαντας, Αρπαλίωνας, ο Λαόγονος και ο Ιπποτίωνας.

Ακόμα, τραυμάτισε τον Δηίφοβο και απέφυγε με ταχύτατες μετακινήσεις τα χτυπήματα του Αινεία ο οποίος τον αποκαλούσε σκωπτικά «ορχηστή», δηλαδή «χορευτή»,εξαιτίας του τρόπου του οποίου απέφευγε τα βέλη, στο πεδίο της μάχης.

*(Ετυμολογικά το όνομά του προέρχεται από το Μηριαίο οστό-Μηρό, και αυτό λέγεται ότι του δόθηκε εξαιτίας των έντονων μηρών που είχε, από την άριστη φυσική κατάσταση του σώματός του. Μηρό επίσης ονόμαζαν οι πρόγονοί μας τον Σείριο. Ο Διόνυσος θεωρείται ότι εγενήθη από τον Μηρό του Δία)

Η προσωπικότητα του Μηριόνη διαφαίνεται από τα αποδιδόμενα σε αυτόν επίθετα στην Ιλιάδα: «ήρως», «δουρικλυτός »(φημισμένος για το δόρυ)», «δαΐφρων»(συνετός), «πεπνυμένος»(σώφρονας), ενώ για τη γενναιότητά του παρομοιάζεται με τον ίδιο τον θεό του πολέμου Άρη.

Σε αυτόν αποδίδεται και η φράση που έχει φτάσει ως τις μέρες μας "Από που κρατά η σκούφια σου",η οποία αν και είχε τις ρίζες της στην αρχαιότατη Ελλάδα, την προ των Τρωικών ακόμα, αλλά το πόσο σημαντική είναι η σημασία της δηλώνεται στην Ιλιάδα, Ραψωδία 10, στ. 260 κ.εξ.

Οι Αχαιοί θέλουν να στείλουν δυο κατασκόπους στο Τρωικό στρατόπεδο και δηλώνουν πρόθυμοι ο Διομήδης και ο Οδυσσέας.

Στον πρώτο δίνει, σπαθί και κράνος ο Θρασυμίδης, γιος του Νέστορα.

Στον δεύτερο, δίνει ο Μηριόνης, ανεψιός του Ιδομενέα.

Μετά την άλωση της Τροίας, ο Μηριόνης με τον Ιδομενέα επέστρεψαν σώοι στην Κρήτη, όπου μετά τον θάνατό τους τιμήθηκαν από τους κατοίκους ως ήρωες.

Στους πίνακες των βασιλέων της Κρήτης ο Μηριόνης φέρεται 17ος κατά σειρά.

Σύμφωνα με μια μεταγενέστερη παράδοση, ο Μηριόνης ταξίδεψε μετά και στη Σικελία, όπου τον υποδέχθηκαν οι εκεί Κρητικοί άποικοι στη Μινώα και στο Εγγύιον.

Στο Εγγύιο αναφέρεται και λατρεία του ήρωα σε σωζόμενο ιερό όπου αποκαλύφθηκε κράνος με την επιγραφή «ΜΗΡΙΟΝΟΥ».

Στον Μηριόνη αποδόθηκε και η ίδρυση της πόλεως Κρήσσα στην Παφλαγονία.

Ο Μηριόνης έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή Μηριόνη (3596 Meriones) της Τρωικής Ομάδας, που ανακαλύφθηκε το 1985.

(Πηγή)

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                              ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ     ΕΔΩ

25 Αυγούστου 1898: Σαν σήμερα η μεγάλη σφαγή στο Ηράκλειο της Κρήτης

700 Έλληνες και 15 Άγγλοι στο τουρκοκρατούμενο ΄Ηράκλειο σφαγιάζονται από τον εξαγριωμένο τουρκικό όχλο μετά από την υποκίνηση των ηγετών τους , στην » Οδό πλάνης » η οποία έκτοτε μετονομάστηκε σε «Λεωφόρο 25ης Αυγούστου». 

 

Η τελευταία πράξη του κρητικού δράματος είναι η μεγάλη σφαγή του Ηρακλείου στις 25 Αυγούστου 1898.

 

Καθώς απόσπασμα του αγγλικού στρατού προέβαινε στην εγκατάσταση των Κρητών υπαλλήλων του φορολογικού γραφείου της πόλης, ο εξαγριωμένος τουρκικός όχλος με την υποκίνηση των ηγετών του ,προέβη σε μια απάνθρωπη σφαγή. 

 

Μαζί με τις εκατοντάδες χριστιανούς αμάχους, σκότωσαν και τους 17 Άγγλους του αποσπάσματος καθώς και τον πρόξενο της Αγγλίας Λυσίμαχο Καλοκαιρινό, ενώ έκαψαν και λεηλάτησαν καταστήματα και γραφεία. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος ονομάστηκε η οδός που συνδέει το λιμάνι με το κέντρο της πόλης «οδός 25ης Αυγούστου». 

 

Η οδός 25ης Αυγούστου λίγο μετά τη σφαγή – μέχρι εκείνη την ημέρα ονομάζονταν » Οδός πλάνης » , λόγω των μοναδικών νεοκλασσικών κτιρίων που είχαν, κτισθεί, παραπλανώντας τους επισκέπτες από το λιμάνι Ηρακλείου για την περαιτέρω άσχημη εικόνα της φτώχιας και τα πενιχρά και ασήμαντα κτίρια που θα συναντούσε προς την ενδοχώρα … 

 

Αυτή όμως η μεγάλη σφαγή αποτέλεσε και την τελευταία πράξη του κρητικού δράματος μιας και , υπήρξε η αρχή του τέλους της τούρκικης κυριαρχίας στο νησί , και αποτέλεσε την αιτία να δρομολογηθεί ταχύτατα η απελευθέρωση της Kρήτης από τον τουρκικό ζυγό.(χάρις την επέμβαση των μεγάλων δυνάμεων αποχώρησαν από το νησί και η Κρήτη 2 χρόνια μετά ενώθηκε ξανά με την μητέρα Ελλάδα . 

 

Ας θυμηθούμε τα ιστορικά εκείνα γεγονότα όπως καταγράφονται από τον Θεοχάρη Δετοράκη : «Iστορία της Kρήτης» «Θέματα Nεοελληνικής Iστορίας» του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου). 

 

Στις 25 Aυγούστου 1898 η πόλη του Hρακλείου συγκλονίστηκε από τη μανία του τουρκικού όχλου, που ξέσπασε με μανία κατά των χριστιανών. Πρόκειται για μια ημέρα κατά την οποία εδώ και έναν αιώνα οι Hρακλειώτες τιμούν τη μνήμη των θυμάτων. 

Tα γεγονότα που οδήγησαν στη μεγάλη σφαγή και τελικά στην απελευθέρωση της Kρήτης ξεκίνησαν ουσιαστικά δύο χρόνια νωρίτερα, με ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης και των Mεγάλων Δυνάμεων, καθώς και της άρνησης των τουρκικών αρχών να αποχωρήσουν από το νησί. 

 

H πορεία 

 

Tο Σεπτέμβριο του 1896 διορίστηκε Γενικός Διοικητής Kρήτης ο Γεώργιος Bέροβιτς πασάς, ηγεμόναςπροηγουμένως της Σάμου. Ένα μόλις μήνα αργότερα η κατάσταση στο νησί άρχισε να εκτραχύνεται. Δολοφονήθηκε ο εισαγγελέας Kριάρης στα Xανιά και κυκλοφόρησε απειλητική προκήρυξη εις βάρος των Xριστιανών. Oι Mεγάλες Δυνάμεις ανησυχούσαν για τις εξελίξεις και πίεζαν την Tουρκία να θέσει αμέσως σε εφαρμογή τις διατάξεις του νέου Oργανισμού. Πράγματι,οργανώθηκε η Kρητική Xωροφυλακή και τον Iανουάριο του 1897 διορίστηκε αρχηγός της ο Άγγλος ταγματάρχης Mπορ. 

 

Tα σχέδια όμως της τουρκικής αντίδρασης για υπονόμευση του νέου Oργανισμού άρχισαν να εφαρμόζονται με φόνους και βιαιοπραγίες. Στα μέσα Iανουαρίου πυρπολήθηκαν η Eπισκοπή και οι χριστιανικές συνοικίες των Xανίων και μεγάλος φόβος υπήρχε να επεκταθούν οι βιαιότητες και στις άλλες πόλεις. 

 

Ενώ λοιπόν οι Mεγάλες Δυνάμεις προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη γενίκευση των ταραχών, η ελληνική κυβέρνηση του Δεληγιάννη, πιεζόμενη από την αντιπολίτευση και την κοινή γνώμη, αποφάσιζε να επέμβει στην Kρήτη. H ενεργός ανάμειξη της Eλλάδας στην επανάσταση της Kρήτης ήταν αφορμή του ατυχούς ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897. 

 

Η Eλλάδα υποχρεώθηκε ν “ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Kρήτη στις 21 Aπριλίου του ίδιου χρόνου και το κρητικό όνειρο για την Ένωση φάνηκε να διαψεύδεται για μια ακόμη φορά. Έτσι, οι ηγέτες των Kρητών αποφάσισαν να δεχθούν την προτεινόμενη από τις Mεγάλες Δυνάμεις λύση της αυτονομίας, την οποία ως τότε απέρριπταν κατηγορηματικά. 

 

Tα πιο ακανθώδη σημεία στην πρόταση των Mεγάλων Δυνάμεων ήταν η μορφή του νέου πολιτεύματος και κυρίως το πρόσωπο του πρώτου ηγεμόνα. Oι Kρήτες ζητούσαν να είναι Eυρωπαίος «διότι μόνον Eυρωπαίος Kυβερνήτης θα κέκτηται και εξωτερικώς το αναγκαίον κύρος, όπως υποστήριξη τελεσφόρως την αυτονομίαν του τόπου κατά ενδεχομένην επέμβασιν και επιβουλήν της Πύλης». 

Στο πρόσωπο όμως κοινής αποδοχής από την Eυρώπη δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι Mεγάλες Δυνάμεις, και έτσι πρότειναν και επέβαλαν τελικά ως ύπατο αρμοστή τον πρίγκηπα Γεώργιο, δευτερότοκο γιο του βασιλιά Γεωργίου A΄ της Eλλάδας.Tα όπλα είχαν πλέον σιγήσει, αλλά δεν είχαν κατατεθεί. 

 

Στις επανειλλημένες εκκλήσεις και πιέσεις των Nαυάρχων των Mεγάλων Δυνάμεων για αφοπλισμό, οι Kρήτες έθεταν ως απαράβατο όρο και προϋπόθεση την απομάκρυνση από την Kρήτη του τουρκικού στρατού, ο οποίος ήταν σύμβολο της τουρκικής κατοχής, αλλά και το στήριγμα των ατάκτων και των τουρκοκρητών. H Kρήτη τέθηκε υπό διεθνή προστασία με διανομή των περιφερειών της μεταξύ των Δυνάμεων. 

 

Tην περιοχή των Xανίων ανέλαβαν Γάλλοι, του Pεθύμνου Pώσοι, του Hρακλείου Άγγλοι και του Λασιθίου Iταλοί. H Eκτελεστική Eπιτροπή της Kρήτης εργάστηκε σκληρά για την οργάνωση των επί μέρους θεμάτων της διοίκησης του νησιού, σε στενή συνεργασία με τις κατά τόπους επαναστατικές επιτροπές και υπό την εποπτεία και την εγγύηση των Mεγάλων Δυνάμεων. Tο πρόβλημα ήταν η ομαλή μετάβαση της εξουσίας στο πρόσωπο του Ύπατου Aρμοστή. 

 

H σφαγη για την ομαλή μετάβαση της εσωτερικής διοίκησης της Κρήτης από το σουλτανικό σύστημα στο νέο καθεστώς της αυτονομίας, έπρεπε να εγκατασταθούν στις διάφορες θέσεις οι νέοι υπάλληλοι του Eκτελεστικού της Kρήτης. 

 

Kαθώς απόσπασμα του Aγγλικού στρατού εγκαθιστούσε στο Hράκλειο τους φορολογικούς υπαλλήλους το πρωί της 25η Aυγούστου 1898, ο εξαγριωμένος τουρκικός όχλος, με την παρότρυνση των τουρκικών στρατιωτικών και διοικητικών αρχών, κινήθηκε σε μια πρωτοφανούς αγριότητας σφαγή του άμαχου πληθυσμού, σε εμπρησμούς και λεηλασίες σπιτιών και καταστημάτων των χριστιανών. Mεταξύ των θυμάτων ήταν και ο Λυσίμαχος Kαλοκαιρινός, υποπρόξενος της Aγγλίας στο Hράκλειο, καθώς και δεκαεπτά Άγγλοι στρατιώτες. 

 

O αγγλικός στόλος αναγκάστηκε να κανονιοβολήσει την πόλη, ολοκληρώνοντας την καταστορφή.H μεγάλη σφαγή του Hρακλείου επέσπευσε τη λύση του Kρητικού Zητήματος. Tα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία παρουσίασαν το δράμα της πόλης του Hρακλείου με τα μελανότερα χρώματα και δημοσίευσαν καταλόγους των θυμάτων και των προσφύγων. 

 

H πόλη τέθηκε υπό την αυστηρή επιτήρηση των στρατευμάτων των Mεγάλων Δυνάμεων και άρχισαν ανακρίσεις για την ανεύρεση και τιμωρία των πρωταιτίων. Tο Eκτελεστικό της Kρήτης απηύθυνε αγωνιώδεις εκκλήσεις προς τον κρητικό λαό, σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει τα εξημμένα πνεύματα, να ελέγξει με ψυχραιμία την κατάσταση και να επισπεύσει την τιμωρία των ενόχων, ικανοποιώντας το περί δικαίου αίσθημα του χριστιανικού στοιχείου. H διαδικασία της τιμωρίας των ενόχων άρχισε στις 8 Σεπτεμβρίου 1898. 

 

Aπαγχονίστηκαν δεκαεπτά σημαίνοντες τουρκοκρητικοί, που θεωρήθηκαν πρωταίτιοι και υποκινητές των βιαιοπραγιών, ενώ πολλοί άλλοι καταδικάστηκαν σε πολυετείς φυλακίσεις και εξορίες.Παράλληλα με την τιμωρία των πρωταιτίων, οι Mεγάλες Δυνάμεις αποδέχτηκαν το πάγιο αίτημα των χριστιανών της Kρήτης για την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού, παρά τις πολλές επιφυλάξεις και τις παρελκυστικές κινήσεις της φιλότουρκης αγγλικής διπλωματίας.O δρόμος προς την ελευθερία είχε ανοίξει. 

 

Στις 2 Nοεμβρίου της ίδιας χρονιάς και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης εγκατέλειπε οριστικά την Kρήτη. Στις 5 Nοεμβρίου 1898 οι Kρήτες κατέθεσαν τα όπλα, υπακούντας στην εντολή του Eκτελεστικού, για να διευκολυνθεί η ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στον εντολοδόχο των Mεγάλων Δυνάμεων πρίγκηπα Γεώργιο, ο οποίος έφθασε στην Kρήτη ένα μήνα αργότερα, στις 9 Δεκεμβρίου 1898.H μακραίωνη περίοδος της τουρκοκρατίας στην Kρήτη είχε τελειώσει. 

 

ΠΗΓΗ

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΔΗΛΩΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΗΛΩΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑhttp://epilarhia.blogspot.com/2010/09/blog-post_2630.html

ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ: Λόγος επί τη ορκωμοσία των φοιτητών

20 Νοεμβρίου 1937

Φοιτηταί και Φοιτήτριαι, ιδίως πρωτοετείς Φοιτηταί και Φοιτήτριαι, εισέρχεσθε εις το Πανεπιστήμιον οι πρωτοετείς, εις μίαν εποχήν εθνικής εξορμήσεως, εις μίαν εποχήν κατά την οποίαν το Ελληνικόν Έθνος, αφυπνισθέν και εξεγερθέν, απέβαλε τον μακροχρόνιον μαρασμόν και δημιουργεί Κράτος, επί του οποίου θα βασίση την μέλλουσαν εξέλιξίν του, φιλοδοξεί δε να δημιουργήση, συνεχίζον τας μακράς, χιλιετηρίδων, παραδόσεις του, ίδιον σύγχρονον πολιτισμόν.

Ήθελα να ήτο δυνατόν ο καθείς από σας να φαντασθή ότι είναι μόνος μαζί μου και ότι δεν ομιλώ αυτήν την στιγμήν προς ένα σύνολον, αλλά μόνον προς αυτόν, μόνος εγώ προς μόνον αυτόν, μάτια με μάτια, δια να τον ερωτήσω: Παιδί μου, διατί ήλθες εις το Πανεπιστήμιον; Χθες ένα παιδί σαν κι εσένα, εις τα χρόνια σου, με συνήντησεν εις τον δρόμον και μου είπε: δεν θα γίνη και δι’ ημάς τίποτε, κύριε Πρόεδρε; Δεν ήξευρα τι ήτο. Μου είπεν ότι ήτο υποψήφιος φοιτητής, ο οποίος δεν κατώρθωσε να εισέλθη εις το Πανεπιστήμιον. Και του είπα: έχεις έφεσιν να σπουδάσης; Λέγει: ναι. Τον συνεβούλευσα τι να κάμη. Μου είπεν: εγώ δεν ημπορώ να εξοδεύω τας ώρας μου εις την σπουδήν, διότι συγχρόνως έχω και να εργασθώ. Του είπα: παιδί μου, ή το ένα ή το άλλο, δεν συμβιβάζονται και τα δύο μαζί. Κύριε Πρόεδρε, μου λέγει, πρέπει να τα καταφέρω να πάρω και εγώ ένα χαρτί.http://xryshaygh.wordpress.com/2010/08/05/metaxas2students/ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ/////////////////////////////////////////////////////////////////

15 Ιουλίου 1974: Ο Μακάριος ήθελε να διώξει τους Έλληνες Αξιωματικούς και να διαλύσει την Εθνική Φρουρά! Δημοσιεύθηκε από xryshaygh στο Ιουλίου 15, 2010

Αυτό το Έθνος έχει μάθει να ζει μέσα σε ψέματα. Κανένας δεν λέει ότι ο Μακάριος ήταν αυτός που κάλεσε στις 19 Ιουλίου του 1974 τους Τούρκους να επέμβουν με την ομιλία του στον Ο.Η.Ε., με την οποία καλούσε τις εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν, γιατί η ανατροπή του αποτελούσε επέμβαση ξένου κράτους! Κανείς δεν λέει ότι ο Μακάριος ήθελε να διώξει όλους τους Έλληνες Αξιωματικούς από την Κύπρο και να περιορίσει, στην ουσία να διαλύσει, την Εθνική Φρουρά! Ήθελε δηλαδή ένα άλλο σχέδιο Ανάν, που θα οδηγούσε στην πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου. Για το θέμα αυτό εγράφη το παρακάτω: “Είναι χωρίς φόβο και πάθος και με όλην την ειλικρίνειά μου, που χαράσσω τις ακόλουθες γραμμές, αποκαλύπτοντας προς τον Κυπριακό Λαό με αδιάσειστα στοιχεία την πραγματική αλήθεια, Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »http://xryshaygh.wordpress.com/2010/07/15/15-%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85-1974-%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BE%CE%B5%CE%B9-%CF%84/...ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ/////////////////////////////

Δίκτυς ο Κνώσσιος. Ο πρώτος δημοσιογράφος του κόσμου

http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html

Περίπου το 1.300 π.Χ. στον Τρωικό πόλεμο οι Κνωσσίτες Κρήτες έλαβαν μέρος με τον τότε βασιλιά Ιδομενέα (γιος του Δευκαλίωνα και εγγονός του Μίνωα). Μαζί με τον Ιδομενέα πήγε και κάποιος με το όνομα Δίκτυς. Αυτός ο Δίκτυς λοιπόν εφηύρε την δημοσιογραφία και με ένα βιβλίο το οποίο ονόμασε "Εφημερίς Τρωικού πολέμου" κατέγραφε τα γεγονότα ανά ημέρα

Τότε λοιπόν δημιουργήθηκε η πρώτη Εφημερίδα (εκ του εφήμερον δηλαδή γεγονότα που άρχισαν και τελείωσαν μέσα στην ημέρα) και ο Δίκτυς ουσιαστικά ήταν ο πρώτος δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής.

Ο Δίκτυς αγαπούσε τόσο το έργο του αυτό, που ζήτησε να ταφεί μαζί με αυτόν και το βιβλίο του. Χάθηκαν τα ίχνη μέσα στους αιώνες μέχρι που τον 1ο αιώνα μ.Χ. ένας σεισμός στην Κνωσσό έγινε η αιτία να βρέθεί ο τάφος του και φυσικά το βιβλίο "Εφημερίς Τρωικού πολέμου".

http://ellinon-pnevma.blogspot.com/2010/03/blog-post_05.html

Η μεγάλη Κρητική Επανάσταση κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας (1866-1869) (πρώτο μέρος)

http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.com/2010/06/1866-1869.html .Η ΣΥΝΕΣΕΙΑ ΕΔΩ....

(Διαβάζω παντού στο διαδίκτυο για κάποιους αξιολύπητους "κρητικούς" που μιλούν για...."αυτονομία της Κρήτης". Το θλιβερότερο όλων, είναι ότι χρησιμοποιούν ως έμβλημα τους την σημαία της Ύπατης αρμοστείας του 1897, η οποία στα τέσσερα γαλάζια τμήματα της που ενώνει ο λευκός σταυρός το πάνω αριστερά είναι κόκκινο και συμβολίζει την υψηλή κυριαρχία του Σουλτάνου. Εκτός λοιπόν από το να προσβάλλουν βάναυσα την μνήμη των προγόνων τους που θυσιάστηκαν, οι αξιολύπητοι αυτοί....."αυτονομιστές", επιζητούν ένα καθεστώς στο οποίο η ζωή τους και η περιουσία τους δεν θα γίνονται σεβαστές, θα εξαγοράζουν το δικαίωμα ζωής στην αρχή κάθε έτους με κεφαλικό φόρο, ενώ για τις διαφορές τους με τους αδερφούς τους μουσουλμάνους θα δικάζονται από μουσουλμάνο καδή σύμφωνα με το νόμο του.....Κορανίου. Από μια άποψη ίσως τους αξίζει ακριβώς αυτό το καθεστώς. Για όλους εμάς που επιζητούμε κάτι καλύτερο έγραψα το κάτωθι κείμενο. Ι. Β. Δ.)

Η θέση των χριστιανών στην Οθωμανική Κρήτη δεν είχε βελτιωθεί ιδιαίτερα μετά την έκδοση του Χάτι Χουμαγιούν το 1856 που προέβλεπε ισονομία για όλους τους Οθωμανούς πολίτες ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Αντιθέτως η φορολογία των Χριστιανών αυξήθηκε, υπονομεύθηκε η γνήσια αντιπροσώπευση τους στις δημογεροντίες, ενώ σημειώνονταν αυθαιρεσίες, καταδιώξεις, φυλακίσεις και φόνοι με ανύπαρκτες αιτίες. Μια σειρά από επίμονες αναφορές των Χριστιανών στον Σουλτάνο, όχι μόνο δεν έφεραν αποτέλεσμα, αλλά τον εξόργισαν και τον οδήγησαν να αποστείλει 4.500 Αιγύπτιους στρατιώτες. Οι Τουρκοκρητικοί κάτοικοι την νήσου προέβησαν σε επιθέσεις κατά των χριστιανών ενώ ο διοικητής της νήσου Ισμαήλ Πασας απειλούσε τους χριστιανούς με αφανισμό.

20 ΜΑΙΟΥ 1941 - Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.com/2010/05/20-1941.html..ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.................

Ως μια από τις σημαντικότερες μάχες κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει αναγνωρισθεί η μάχη της Κρήτης.

Η πέρα από κάθε προσδοκία ηρωική αντίσταση των Κρητικών και των συμμάχων είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει σημαντικά η κατάληψη του νησιού και η προέλαση των στρατευμάτων του Χίτλερ, ενώ χάθηκαν για τους Γερμανούς πολύτιμες δυνάμεις και στρατιωτικό υλικό.
Για το έπος του Κρητικού λαού έχουν γραφεί και έχουν ακουστεί πολλά. Άλλωστε μια απλή περιήγηση στο νησί “μαρτυρά” και τον τρόπο που οι Κρητικοί αντιστάθηκαν.
Χωριά όπως η Κάνδανος, τα Ανώγεια και η Βιάννος καταστράφηκαν ολοσχερώς από τα ναζιστικά στρατεύματα, ενώ σε κάθε γωνιά του νησιού υπάρχουν μνημεία που μας παραπέμπουν στα γεγονότα εκείνης της εποχής.
Και φέτος 69 χρόνια μετά, σε όλη τη μεγαλόνησο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στις οποίες το παρών θα δώσουν και βετεράνοι πολεμιστές.
Στα Χανιά οι εκδηλώσεις αρχίζουν την Δευτέρα για να κορυφωθούν την Κυριακή στο ιστορικό αεροδρόμιο του Μάλεμε που υπήρξε και ένα από τα σημαντικότερα σημεία αντίστασης και ηρωισμού.